Waarom voelt het alsof je werkdag jou overkomt?

Je bent de hele dag bezig, maar niet met wat je wilde doen

Je begint de dag misschien met een duidelijk idee van wat je wilt doen. Er ligt werk dat aandacht vraagt en je hebt je voorgenomen daar vandaag echt aan toe te komen. Maar nog voordat je goed begonnen bent, komt de eerste e-mail binnen. Een collega heeft een vraag, de telefoon gaat, er staat een vergadering gepland en tussendoor verschijnt alweer een nieuw verzoek. Voor je het weet ben je een paar uur verder en is het werk waarmee je wilde beginnen nauwelijks opgeschoten.

Dat betekent niet dat je niets hebt gedaan. Integendeel: waarschijnlijk ben je de hele dag druk geweest. Je hebt gereageerd, afgestemd, vragen beantwoord en problemen opgelost. Toch kan aan het einde van zo’n dag het onbevredigende gevoel ontstaan dat je vooral bezig bent geweest met wat er op je afkwam. Je kijkt terug en vraagt je af waar de tijd eigenlijk gebleven is. Als dat vaker gebeurt, kan het steeds sterker voelen alsof je werkdag jou overkomt in plaats van dat jij hem zelf stuurt.

Je aandacht wordt steeds opnieuw overgenomen

Dat gevoel ontstaat gemakkelijk wanneer je aandacht gedurende de dag steeds opnieuw wordt overgenomen. Iedere e-mail, vraag, vergadering of onverwachte gebeurtenis brengt iets nieuws onder je aandacht. Vaak lijkt het logisch om daar meteen iets mee te doen. Je stopt waar je mee bezig was, schakelt naar wat zich aandient en probeert daarna je oorspronkelijke werk weer op te pakken. Tot de volgende onderbreking komt.

Zo kan reageren ongemerkt de normale manier van werken worden. Niet omdat je bewust hebt besloten dat al die nieuwe zaken belangrijker zijn, maar omdat wat zich nú aandient vanzelf je aandacht krijgt. Druk bezig zijn voelt dan als hard werken, terwijl je steeds minder momenten hebt waarop je bewust bepaalt waar je aandacht naartoe gaat. Juist daardoor kunnen de werkzaamheden die je jezelf had voorgenomen telkens naar de achtergrond verdwijnen.

Het gaat niet alleen om hoeveel tijd je hebt

Het probleem is daarom niet alleen hoeveel tijd je hebt. Je kunt een volle werkdag hebben en toch invloed ervaren op wat je doet. Andersom kun je ook voldoende uren beschikbaar hebben en aan het einde van de dag ontdekken dat je aandacht vooral is gegaan naar alles wat tussendoor kwam. Het verschil zit in de mate waarin je zelf blijft kiezen wat op dat moment je aandacht verdient.

Regie begint bij bewust kiezen waar je aandacht naartoe gaat

Daar ligt ook het begin van verandering. Je hoeft niet te voorkomen dat er e-mails, vragen, vergaderingen of onverwachte verzoeken komen. Die horen bij veel werkdagen. Het gaat erom dat wat zich aandient niet automatisch hoeft te bepalen wat je vervolgens doet. Door vaker bewust te kiezen waar je aandacht naartoe gaat, ontstaat er weer ruimte tussen wat er gebeurt en hoe jij daarop reageert.

Dat verandert niet in één keer je hele werkdag. Maar iedere keer dat je niet automatisch meegaat met de volgende prikkel, ontstaat er een klein stukje regie. Stap voor stap kun je zo weer meer invloed krijgen op waar je mee bezig bent en ruimte maken voor het werk dat je bewust aandacht wilt geven. Je werkdag hoeft dan niet minder druk te worden om toch minder te voelen alsof hij je overkomt.